Woman Sock

 
      Jak w każdej dziedzinie aktywności ludzkiej, również w sztukach walki zaobserwować można postęp w miarę upływu czasu. Wiele rozwiązań technicznych ciosów i kopnięć, powstałych w drodze intuicyjnych poszukiwań i objawień ulega zarzuceniu, ustępując miejsca skuteczniejszym, trafniej opierającym swój mechanizm na fizjologicznych i mechanicznych zasadach działania ciała ludzkiego.

O istnieniu takiej ewolucji świadczy fakt, że choć nie wiemy dzisiaj, jaki był rzeczywisty kształt pradawnych sztuk walki, potrafimy od jednego rzutu okiem określić, które ze współczesnych szkół wierniej przestrzegają tradycji. Dość jest stwierdzić, którego stylu technika jest toporniejsza, by bez ryzyka błędu uznać ją za formę bardziej muzealną.

Archaizm stosowanych metod i form treningowych oraz technik, połączony z odwracaniem się od wszelkiej nowości dla ocalenia tradycyjnej postaci danej sztuki walki, może być różnie interpretowany przez rozumiejących go jako formę pielęgnowania przeszłości, dla których wszelka zmiana równoznaczna jest ze świętokradztwem, oraz przez pojmujących sztukę walki jako twór żywy, posiadający swe miejsce we współczesnym świecie i spełniający w nim określone funkcje, ulegający naturalnej ewolucji w warunkach zmiennej rzeczywistości.

Świat sztuk walki jest dziś areną zmagań rozbieżnych orientacji, sporów o czystość stylu, akcji propagandowych i nieustannych podziałów na style, szkoły i systemy. Źródłem konfliktów jest z reguły stosunek do oddziedziczonych wzorców technicznych, do zagadnienia współzawodnictwa sportowego, sposobów jego rozgrywania i jego wpływu na podstawowy zasób techniczny danej szkoły, oraz celów i zadań, jakie winna spełniać sztuka walki we współczesnym świecie i ideałów, jakim ma służyć.

Sztuki walki o antycznym rodowodzie stoją przed dylematem: zatracić swą tożsamość, rewidując oddziedziczone techniki, lub trwać przy przestarzałych wzorcach w imię świętości tradycji. Zarówno konserwatywne nastawienie, jak i troska o zachowanie własnego kształtu, nie zdołały zapobiec wprowadzeniu w ciągu ostatnich dziesięcioleci zmian w technikach, których niedoskonałość stawała się rażąca, oraz wzbogacaniu zasobu technicznego tradycyjnych sztuk walki o techniki dotąd nieznane, pod naciskiem konkurencji bardziej rozwiniętych systemów.

To poszukiwanie kompromisu pomiędzy reliktami przeszłości a wytworami postępu jest dla tradycyjnych sztuk walki kulą u nogi hamującą rozwój i powodem, który przekształcił je w zlepek technik antycznych i technik nowoczesnych, oraz z którego trudno jest obecnie poważnie mówić o jakiejkolwiek jednorodności stylistycznej tych sztuk.

Taekwon-do jest sztuką walki powstałą współcześnie. Nie ograniczone wyżej wspomnianymi względami, w ciągu około 55 lat swego rozwoju doprowadziło tradycyjny dorobek sztuk walki do technicznej perfekcji, uzupełniając go o wiele technik stanowiących rewolucję w świecie sztuk walki. Stało się to możliwe zarówno dzięki wytrwałości sztabu ekspertów Taekwon-do, jak i dzięki konsekwencji, z jaką każda technika została przeanalizowana w świetle praw biomechaniki i fizjologii ciała ludzkiego, i przekonstruowania tak, by stała z nimi w całkowitej zgodzie. Za rozwiązaniami technicznymi Taekwon-do stoi stanowiąca podstawę ich skuteczności, siły i szybkości spójna i logiczna koncepcja ruchu, zawarta w Teorii Mocy (Him Ui Wolli).

Jest niezaprzeczalnym faktem, że od chwili pojawienia się Taekwon-do zaobserwować można wymuszone wyższością jego techniki wprowadzanie zmian i rozwój tradycyjnych sztuk walki, zwłaszcza w stanowiących z reguły ich piętę Achillesową technikach nożnych. Taekwon-do jest przy tym oceniane jako najtrudniejsza z istniejących sztuk walki, z uwagi na jakościowe wymogi techniczne stawiane adeptowi.

Poza obszarem rozwiązań technicznych i metodyczno-szkoleniowych, Taekwon-do dzieli z innymi sztukami walki zasady etyczno-moralne i ukierunkowanie na stymulację ucznia do rozwoju swej osobowości w duchu wartości humanistycznych. Jest więc z ducha sztuką tradycyjną o nowoczesnej postaci.

Taekwon-do można określić jako ostatnią wielką sztukę walki, stanowiącą uwieńczenie poszukiwań całych pokoleń. Po jego powstaniu pojawiły się już tylko sporty oparte na sztukach walki, zawężające się do sportowej rywalizacji i całkowicie odrzucające wszystko, co wykracza poza ubogie ramy specjalistycznego wyczynu i sportowego sukcesu.

Taekwon-do jest najdojrzalszą, najpełniejszą i najbardziej jednorodną technicznie z istniejących sztuk walki, oferującą swym zwolennikom system z jednej strony pokrywający wszelkie możliwości wykorzystania nieuzbrojonego ciała w samoobronie w racjonalny, skuteczny sposób i odznaczający się wysokimi walorami etyczno-wychowawczymi z drugiej.